Campbell's Soup Cans


Campbell's Soup Cans

Door:  Andy Warhol
Stijl:   Pop art
Materiaal: Synthetische polymeerverf  en olieverf op canvas
Jaar: 1962
Afmeting:  serie van 32 afbeeldingen - ieder 51 x 41 cm

 

Het schilderij (kunstwerk)

Op het eerste gezicht lijken het gewoon blikken soep. Keurig naast elkaar hangen 32 vrijwel identieke afbeeldingen van Campbell's Soup. Er is geen dramatische gebeurtenis, geen indrukwekkend landschap en geen beroemde historische figuur. Toch groeide juist dit eenvoudige onderwerp uit tot een van de bekendste kunstwerken van de twintigste eeuw.

Met Campbell's Soup Cans liet Andy Warhol zien dat kunst niet altijd iets unieks of uitzonderlijks hoeft af te beelden. Zelfs een alledaags product uit de supermarkt kan een museumstuk worden. Daarmee veranderde hij voorgoed de manier waarop mensen naar kunst keken.

 

Ontstaan en achtergrond 

Andy Warhol maakte Campbell's Soup Cans in 1962. Het kunstwerk bestaat uit 32 afzonderlijke schilderijen, elk met een blik soep van een andere smaak die destijds door Campbell's werd verkocht. De schilderijen werden voor het eerst samen tentoongesteld in de Ferus Gallery in Los Angeles.

Warhol werkte jarenlang als illustrator in de reclamewereld. Daardoor raakte hij gefascineerd door producten die iedereen kende. Campbell's-soep was daar een goed voorbeeld van. Hij vertelde later dat hij jarenlang bijna elke dag soep uit blik had gegeten.

Door een alledaags supermarktproduct tot onderwerp van zijn kunst te maken, sloot Warhol perfect aan bij de opkomende popart. Kunst hoefde volgens hem niet alleen te gaan over helden, religie of natuur, maar kon ook ontstaan uit de consumptiemaatschappij waarin mensen leefden.

 

Stijl en techniek

Campbell's Soup Cans bestaat uit 32 doeken die zijn geschilderd met een combinatie van synthetische polymeerverf en olieverf. Elk doek heeft vrijwel dezelfde afmetingen en toont één blik soep, alsof het rechtstreeks uit een supermarkt afkomstig is.

De schilderijen kenmerken zich door strakke contouren, egale kleurvlakken en vrijwel geen zichtbare penseelstreken. Warhol wilde dat zijn werk er zo neutraal en onpersoonlijk mogelijk uitzag, alsof het machinaal was gemaakt.

Hoewel Warhol later vooral bekend werd door zijn zeefdrukken, zijn de blikken soep nog grotendeels met de hand geschilderd. Toch liet hij ze bewust op fabrieksproducten lijken. Door dezelfde afbeelding steeds opnieuw te herhalen, verwees hij naar massaproductie, reclame en de eindeloze hoeveelheid consumptiegoederen in de moderne samenleving.

 

Het bekende Campbell's-logo was voor miljoenen Amerikanen direct herkenbaar.
Juist door een alledaags merk centraal te zetten, maakte Warhol van een supermarktproduct een kunstwerk.

 

Wat zie je op het schilderij (kunstwerkt)?

Je ziet 32 vrijwel identieke schilderijen, elk met een blik Campbell's Soup. De vorm van het blik blijft steeds hetzelfde, maar de naam van de soep verandert. Zo zie je onder andere Tomato, Chicken Noodle, Beef en Onion Soup.

De schilderijen hangen naast elkaar in een lange rij, bijna alsof de blikken op een winkelschap staan opgesteld. Juist die herhaling zorgt voor een bijzonder effect. Hoe langer je kijkt, hoe meer je gaat letten op de kleine verschillen tussen de etiketten.

Er gebeurt eigenlijk niets. Toch trekt de eenvoud van de voorstelling juist de aandacht. Warhol laat zien dat een alledaags voorwerp een kunstwerk kan worden zodra je er op een andere manier naar kijkt.

 

Op ieder blik staat een gouden medaillon.
Dit verwijst naar een prijs die Campbell's in 1900 won op de Wereldtentoonstelling in Parijs en die jarenlang op de etiketten bleef staan.

 

Wat maakt dit schilderij (kunstwerk) zo bijzonder?

Het meest opvallende is het onderwerp. Warhol koos niet voor een koning, een landschap of een Bijbels verhaal, maar voor een blik soep uit de supermarkt. Daarmee doorbrak hij de traditionele ideeën over wat geschikte onderwerpen voor kunst waren.

Ook de herhaling speelt een belangrijke rol. Door hetzelfde blik tientallen keren af te beelden, lijkt het kunstwerk op een productielijn in een fabriek. Tegelijkertijd krijgt ieder doek toch een eigen identiteit door de verschillende smaken.

Daarnaast vervaagde Warhol de grens tussen kunst en reclame. Zijn schilderijen lijken bijna op afbeeldingen uit een advertentie of een supermarktfolder. Daarmee stelde hij de vraag of er eigenlijk nog wel een verschil bestaat tussen kunst en de beelden die we dagelijks om ons heen zien.

Alle 32 schilderijen tonen hetzelfde blik soep, maar telkens met een andere smaak.
Door deze herhaling verwijst Warhol naar massaproductie en de overvloed aan consumptiegoederen in de moderne samenleving.

 

De betekenis van het schilderij (kunstwerk)

Campbell's Soup Cans gaat over de consumptiemaatschappij waarin vrijwel alles in grote aantallen wordt geproduceerd en verkocht. Door een alledaags supermarktproduct in een museum te hangen, liet Warhol zien hoe sterk merken en reclame onderdeel van ons dagelijks leven zijn geworden.

Warhol gaf zelf zelden een duidelijke uitleg over zijn werk. Daardoor lopen de interpretaties uiteen. Sommigen zien de schilderijen als een viering van de Amerikaanse consumptiecultuur, terwijl anderen denken dat Warhol juist kritiek leverde op de massaproductie en de eenvormigheid van de moderne samenleving.

Juist doordat Warhol geen duidelijk antwoord geeft, blijft Campbell's Soup Cans bezoekers uitdagen om zelf na te denken over de relatie tussen kunst, commercie en het dagelijks leven.

 

In het kort

Campbell's Soup Cans werd in 1962 gemaakt door Andy Warhol en bestaat uit 32 afzonderlijke schilderijen van Campbell's-soepblikken. Het kunstwerk geldt als een van de belangrijkste iconen van de popart en veranderde voorgoed de manier waarop mensen dachten over kunst en alledaagse voorwerpen.

De complete serie is tegenwoordig te zien in het Museum of Modern Art (MoMA) in New York.